وظایف مدیر :

يك مدير وظايفي را بر عهده دارد :  1- "برنامه ريزي"      2- "سازماندهي"        

         3- "رهبري"       4- "هماهنگي"        5- " كنترل" 

مردم نه تنها در توانايي شان در انجام امور ، بلكه در " دستيابي به انجام كار" و يا " انگيزش" ، با هم فرق دارند . انگيزش مردم به قدرت انگيزه هايشان بستگي دارد . انگيزه ها گاهي به نيازها ، خواسته ها و يا كشش هاي دروني يك فرد ، تعبير مي شوند . همچنين انگيزه ها به سوي هدف هايي مي روند كه ممكن است از روي شعور آگاه و يا شعور نيمه آگاه باشند.

در واقع انگيزه ها "چرايي" رفتار هستند . آنها باعث بروز فعاليتند و حامي آن . ضمنا جهت كلي رفتار فرد را نيز تعيين مي كنند ، و گاهي بعنوان نيازها ، تمايلات ، سايق ها و يا محركات دروني فرد تعريف مي شوند . همچنين بايد ذكر كرد كه انگيزه ها در رابطه با هدف هايمان تفاوت هايي دارند، به اين ترتيب كه انگيزه يا نياز ، يك حالت دروني در فرد است ، در حالي كه هدف ها بيرون از افراد قرار دارند ، و گاهي از آنها بعنوان پاداش هاي " مورد انتظار " كه انگيزه ها را به سوي خود معطوف مي دارند ياد مي شوند . از طرف ديگر انگيزه ها و هدف ها بر روي هم اثر متقابل نيز دارند . اگر انگيزه در فرد بالا باشد ، اهداف بلندي را انتخاب خواهد كرد و اگر ارزش هدف بسيار بالا باشد ، به همان نسبت انگيزه فرد براي كسب آن تشديد مي شود.

چگونگي جلب همكاري مردم در زمينه يك وظيفه عمومي به منظور دستيابي به يك هدف مشترك ، همواره بزرگترين مساله بشر بوده است . توجه به اين موضوع همراه با افزايش پيچيدگي وظايف در سازمان ها ، افزون گرديد ، تا آنجا كه تنها مشاغل اندكي وجود دارند كه بتوان آنها را با كار انفرادي انجام داد . به همين دليل نتيجه گيري مي شود كه اكثر مشاغل در جامعه و سازمان ها بايد توسط افراد بسياري انجام گيرد . حال مسئله اين است كه اين افراد چگونه مي توانند در كنار يكديگر فعاليت نمايند بدون اينكه دچار مشكل و تعارض شوند؟ در اين زمينه وجود فردي بعنوان راهنما ، هماهنگ كننده و همراهي كننده افراد ، ضروري مي باشد . تنها فردي كه مي تواند از عهده انجام اين وظايف برآيد " رهبر" است .

                                                                                         ادامه دارد ...

دنياي امروز ، دنياي سازمانهاست . در حقيقت سازمانها هستند كه ركن اصلي اجتماع كنوني را تشكيل مي دهند . در اين سازمانها دو عامل بسيار مهم و حياتي وجود دارند: يكي مديريت كه مهمترين عامل در حيات ، رشد ، بالندگي و يا مرگ سازماني محسوب مي شود و ديگري انسان ها كه گردانندگان اصلي هر نوع سازماني مي باشند . آنانند كه به كالبد سازمان ها جان مي بخشند و تحقق هدف ها را ميسر مي سازند . در واقع تنها توفيق سازمان ها مستقيما به استفاده ي موثر از منابع انساني بستگي دارد كه البته بدون انسان سازمان بي معني و مديريت امري موهوم است . تغيير در دانش آسانترين كار است و بدنبال آن تغيير در نگرش.

 ساختار نگارش، از آن جا كه بار مثبت و منفي دارد با ساختار دانش تفاوت مي‌كند تغييرات در رفتار بسيار مشكلتر است و وقت بيشتري از دو نوع ديگر مي‌خواهد اما دست زدن به تغيير در رفتار گروهي يا سازماني شايد مشكلترين آن‌ها و وقت‌گيرترينشان باشد.

جامع ترین تعریف در این زمینه « فرايند انجام كار بصورت اثربخش و موثر را بوسيله ديگران » می گویند و همچنین يك مقصود اصلي در همه اين تعاريف مشخص است و آن توجه مدير به رسيدن به مقاصد سازمان مي‌باشد. تعريف ما براي مديريت اين است: «كار كردن به وسيله افراد و گروهها براي رسيدن به مقاصد سازمان»

مديريت، براساس اين تعريف به سازمان‌ها مربوط مي‌شود، از سازمان‌هاي تجاري گرفته تا فرهنگي، بيمارستان‌ها، مؤسسات سياسي و حتي خانواده‌ها، و براي آنكه اين سازمان‌ها موفق باشند هيأت مديره خود را به داشتن مهارتهاي برخورد با افراد موظف مي‌كند. رسيدن به مقاصد سازمان از راه و روش آن، مديريت نام دارد. بدين ترتيب هر كس لااقل در بخش معينی از زندگي خود مدير است.