شما در واقع وقتي در پشت صحنه يك وبلاگ مي‌نشينيد و دكمه Post را فشار مي‌دهيد، يك حفره به كندوي عسل افكار جهاني اضافه مي‌كنيد. وبلاگ‌ها واقعاً شبيه كندوي عسل هستند و وبلاگ نويس‌ها كه حالا در جهان پر ترافيك اينترنت به آن‌ها بلاگر Blogger مي‌گويند، زنبورهايي كه مي‌كوشند هر روز شهدي را به كندو بياورند، بگذريم كه بعضي از اين زنبورها هم نه شهدي را به كندو بياورند، بگذريم كه بعضي از اين زنبورها هم نه شهد كه گاه زهر مي‌آورند! ولي خوشبختانه در اين سوپر ماركت جهاني معاني، انتخاب‌ها هم گسترده است. پس بايد دقت كرد تا محصول خوب خريد.

از يك منظر ديگر، وبلاگ‌ها را مي‌توان جزو رسانه‌هاي آلترناتيو به حساب آورد، آن‌ها مثل سي.ان.ان و واشنگتن پست، نيويورك تايمز، تام و نيوزويك و غيره بر روي نقشه قدرت و ثروت قرار ندارند و لذا بي‌مهابا حرف مي‌زنند و در برابر اين رسانه‌هاي بزرگ و پارادايمي جز اين كه ديدگاه‌هاي متقابل، غير رسمي و غير وابسته به قدرت را مطرح كنند، كار ديگري صورت نمي‌دهند. البته بعضي از وبلاگ‌ها هم خيلي به سياست، اقتصاد، فرهنگ و جامعه كاري ندارند و فقط و فقط از خود و تجارب شخصي‌شان مي‌گويند. به اين نوع وبلاگ‌ها e-zine يا مجله الكترونيك نمي‌گويند؛ آنها به me-zine (مجله من) شهرت يافته‌اند.

امروز در دنیای مترقی، تامین انرژی و تقسیم آن در عرصه های مختلف، بیشتر از آنکه موضوعی تجاری محسوب شود امری است سیاسی با حساسیت ویژه امنیتی. بررسی چنین موضوع حساسی در قالب مقاله ای کوتاه و در خور حوصله خوانندگان محترم کاری دشوار است. انرژی مورد نیاز و قابل استفاده،  ثروتی است که عادلانه در میان ملل جهان تقسیم نشده است و هیچ کس هم مسئول این بی عدالتی نمی باشد. اما تلاش برای تهیه بیشتر و تقسیم بهینه  آن منجر به رشد حساسیتهای سیاسی و امنیتی نزد آگاهان و مرتبطین امر شد. امروز الزاماً  تحصیل انرژی بیشتر، به معنای کسب  قدرت بیشتر محسوب نمی شود و بلعکس استفاده بهینه و تقسیم هوشمندانه امکان افزایش قدرت را برای ملتها و حکومتها   فراهم می آورد.

دنیای صنعتی و مدرن، امروز بدونه اطمینان از تامین انرژِی  مورد نیاز خود ، لحظه ای در آرامش نخواهد بود و استراتژی دست یابی به انرژی از اولین وظایف رهبری سیاسی هر جامعه محسوب می شود.

ایران سرزمینی است که از حیث ازدیاد انواع  انرژیهای طبیعی  حسادت بسیاری از  دیگر ملل دنیا را برانگیخته است . این برتری استراتژیک متاسفانه هیچگاه منجر به سعادت مردم ایران نگردید و امکان برتری سیاسی و دیپلماتیک ایران را به همراه نیاورد.

امروز مردم ایران در شرایطی  مواجح با محدودیت مصرف بنزین می باشند که ایران برای اولین بار در تاریخ خود توانسته از محل فروش نفت خام  ظرف دو سال  صدوبیست میلیارد دلار درآمد کسب کند. اما آنچه که  این مقاله کوتاه در صدد است تا بیشتر به آن بپردازد عواقب مترتب از این سیاست مورد حمایت مقام رهبری است. ابتداً همانطور که همگی آگاه هستند محدودیت درعرضهء هر کالا امکان شکل گیری بازار سیاه  آن کالا را را فراهم می آورد. در بخش دیگری بنزین به عنوان سوخت اصلی ترابری سبک کشور،  رابطه ای مستقیم با هزینه حمل و نقل مسافری دارد و گرانی مرکب  را  به همراه خواهد آورد. تاثیر کمبود سوخت بر  مسافرتهای میان شهری در فصل تعطیلات امکان ورشکستگی بسیاری از مشاغل مرتبط با سفر را برای شهرهای توریست پذیر فراهم می آورد. بنزین به عنوان کالایی  ارزشمند در ساختار اقتصاد خا نوادهای  کم درآمد ایرانی، امکان سودجویی سارقان جاده ای را افزایش خواهد داد و تانکرهای حمل بنزین به عنوان هدفهای سهل الوصول و گرانبها خواهند بود که در تاریکی جادهای کشور به یغما خواهند رفت.

نیروی پلیس راه و یا حتی بسیج روستایی نمی توانند تامین جادهای طولانی کشور را به عهده بگیرند. چراکه این امر محتیاج به تجهیز دهها هزار نیروی مردمی به اسلحهء گرم می باشد واین امر خود کاری است بر خلاف امنیت حکومت.

جایگاهای  سوخت رسانی میان شهری نیز خود اهداف بی پناهی خواهند بود. تمام این وقایع امکان امنیتی شدن فضای عمومی کشور را بیشتر فراهم خواهد کرد. عدم تامین شغل جایگزین برای صدها هزار کارمند مسافرکش و پیک موتوری و آژانسهای تلفنی که همگی از اقشار مستضعف و نیازمند جامعه هستند در واقع زمینه ساز فشار روانی مضاعف  بر امنیت خانوادها و سلامت شخص نان آور می باشد. روان جامعه در مواجهه با چنین شرایطی واکنشی امنیتی خواهد بود تا بقایش را تمدید کند حتی به قیمت ناامنی بیشتر.

میلاد مولي الموحدين امیرالمومنین امام علی (ع) و گرامیداشت روز پدر را به تمامي شيعيان جهان

تبريك و تهنيت عرض مي كنم .                                        پدرم روزت مبارك